Houellebecq
Vanavond ga ik naar de Nederlandse première van La possibilité d’une île (Mogelijkheid van een eiland) naar het boek van Michel Houellebecq. Stel je niets voor bij het woord première. Het is in de Melkweg en waarschijnlijk zullen we op koude witte klapstoeltjes zitten. Ik hoop dat de grootmeester er zelf ook zal zijn. Maar dat is natuurlijk niet zo, waardoor ik vanavond teleurgesteld huiswaarts keer.
Misschien is het een goede film.
Wie ben ik
Ik weet het niet meer
Dichter des Vaderlands
Een aantal weken geleden werd ik gevraagd of ik mee wilde spelen in de quiz die zou worden gehouden tijdens de Dichter des Vaderlands-uitzending van de NPS. Welnu, dat wilde ik best, maar daar ik mij niet als een groot poëziekenner zie, zag ik er toch maar vanaf. Ik had daar geen spijt van, want afgaan voor televisie kan ik altijd nog.
Echter, toen gisteren de vragen werden gesteld door de immer aangenaam presenterende Joost Prinsen, begon ik mij toch af te vragen of ik niet de verkeerde keuze had gemaakt. Mijns inziens werden de kandidaten eerder getest op hun algemene ontwikkeling dan op hun inhoudelijke (en verstrekkende) poëziekennis. De kijker moet thuis immers ook nog weten waar het over gaat.
Hoe dan ook, het was een mooie uitzending. Met uiteindelijk een bevredigende uitslag. Ramsey Nasr droeg zijn gedicht op magnifieke wijze voor. Mijn al bestaande bewondering steeg nog hoger. Helaas had ik al op hem gestemd, anders had ik het na die voordracht nog een keer gedaan. Een man waar ik als heteroseksueel verliefd op zou kunnen worden.
